Kancelaria Prawa Podatkowego FACTOR

specjalizuje się w prowadzeniu szeroko rozumianej
dokumentacji księgowej, podatkowej, kadrowej, zusowskiej

Sprawdź! co możemy Ci zaoferować

menu:

Czy jednorazowy odpis amortyzacyjny stanowi pomoc de minimis?

Zdaniem Kancelarii jednorazowy odpis amortyzacyjny nie stanowi pomocy de minimis.

W związku z tym stosując jednorazowy odpis amortyzacyjny nie trzeba wnioskować do żadnego organu administracji publicznej o wydanie zaświadczenia o wysokości udzielonej pomocy de minimis w związku z zastosowaniem jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. Pogląd ten został już zaprezentowany szerokiemu gronu m.in. doradcom podatkowym, pracownikom organów podatkowych i skarbowych oraz judykaturze w Jurysdykcji Podatkowej nr 6/2009 (Listopad-Grudzień 2009).

W niniejszym artykule pragniemy zaprezentować ten pogląd polskim przedsiębiorcom. Poniżej prezentujemy stanowisko Kancelarii w tej kwestii.


Brzmienie art. 22k ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

„Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis."

Brzmienie art. 16k ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych:

„Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis".

Treść przepisów w obu przypadkach jest identyczna, dlatego mogą być omawiane wspólnie.

W poniższym artykule często będziemy odnosić się do tych dwóch przepisów, dlatego na potrzeby tego opracowania będą one nazywane zwrotem analizowane normy.


W teorii prawoznawstwa wyróżnia się różne podziały przepisów prawa. Jednym z kryteriów jest podział na przepisy merytoryczne oraz przepisy, które odsyłają.

Przepisy merytoryczne zawierają jakąś treść, wnoszą coś do porządku prawnego. Przykładowo, przepisem merytorycznym jest przepis, który rozstrzyga wysokość stawki podatkowej lub określa co jest podstawą opodatkowania.

W ustawach występują także przepisy odsyłające, które nic nowego nie wnoszą do porządku prawnego. Ich celem jest eliminowanie w przepisach pojęć już zdefiniowanych w innych ustawach lub innych gałęziach prawa. Przykładem takiego przepisu jest art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który sam nie tworzy na nowo pojęcia „gospodarstwo rolne", tylko korzysta z pojęcia już wyjaśnionego w ustawie o podatku rolnym.

„Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne
w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym."

/zob. art.2 ust.4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych/

Analizowane normy również są przykładem przepisów odsyłających. Jednorazowy odpis amortyzacyjny jest pomocą de minimis, ale tylko wtedy, jeśli mieści się w zakresie określonym

w przepisach wspólnotowych obowiązujących w Polsce w sposób bezpośredni.


Pojęcie "pomoc publiczna" wynika z Traktatu Europejskiego, który jest ratyfikowaną umową międzynarodową, a pojęcie „pomoc de minimis" wynika z Rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98

z dnia 7 maja 1998 r. dotyczącego stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa oraz z Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis.

Kwestię pomocy publicznej reguluje art. 107 (dawny art. 87 TWE) Traktatu Europejskiego

(w dalszej części opracowania zostaną omówione postanowienia tegoż artykułu; zob. Warunki uznania danego zdarzenia za pomoc publiczną). Jednocześnie w Traktacie Europejskim dopuszczono, że Rada może uznać, iż pewne sytuacje nie stanowią pomocy publicznej. Rada skorzystała z tej możliwości ustanawiając ogólną zasadę - jeżeli pomoc przyznana temu samemu przedsiębiorstwu w ciągu danego okresu nie przekroczy pewnej stałej wielkości nie jest pomocą publiczną. Równocześnie Rada zdecydowała, że dalsze szczegółowe warunki określi Komisja Europejska.

Komisja Europejska w Rozporządzeniu nr 1998/2006 określiła, że nie jest pomocą publiczną pomoc, która w okresie trzech kolejnych lat budżetowych wynosiła poniżej 200 tys. EURO.

W przypadku podmiotu z branży transportowej limit w okresie trzech kolejnych lat jest obniżony do wysokości 100 tys. EURO. Dodatkowo Komisja Europejska określiła szczegółowe zasady monitorowania wysokości udzielonej pomocy w ramach dopuszczalnego limitu.

W związku z powyższym pojęcie pomoc de minimis należy traktować jako jedną z kategorii pomocy publicznej. Graficznie można to przedstawić w następujący sposób:

Rysuneki-do-artykulu-1

Wniosek z tego jest prosty: Traktat Europejski zdefiniował zakres stosunkowo szeroko, a organy Unii (Rada wraz z Komisją) wyłączyły coś z tego zakresu.


Zgodnie z art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej ratyfikowana umowa międzynarodowa (jaką jest Traktat Europejski) jest ważniejsza niż polska ustawa. Również zgodnie z art. 91 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej Rozporządzenie Rady oraz Rozporządzenie Komisji Europejskiej mają pierwszeństwo przed polską ustawą.

„1. Ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy".

„2. Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową".

„3. Jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konstytuującej organizację międzynarodową, prawo przez nią stanowione jest stosowane bezpośrednio, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami".

/Zob.: Wyciąg z Konstytucji RP, Rozdział III Źródła prawa, art. 91/

Wniosek:

Odpowiadając na pytanie, czy analizowane normy mają charakter rozstrzygający czy charakter odsyłający (informacyjny), to odpowiedź brzmi:

Analizowane normy mają charakter odsyłający (informacyjny), zatem niczego nie wnoszą do polskiego porządku prawnego.


Argument za równością przedsiębiorców działających w Unii

Pojęcia pomoc publiczna oraz pomoc de minimis nie bez powodu są terminami wspólnotowymi. Jedną z naczelnych zasad Unii Europejskiej jest równość przedsiębiorców. Żaden przedsiębiorca

w Unii nie może być uprzywilejowany ponad obowiązujące wszystkich takie same przepisy oraz nie może być nadmiernie ograniczany. Dlatego też, we wszystkich krajach Unii obowiązuje takie samo znaczenie pojęcia pomocy publicznej, w tym także pomocy de minimis. Żadne państwo członkowskie nie ma prawa uznawać czegokolwiek za pomoc publiczną, co nie jest pomocą publiczną według norm unijnych.

Gdyby państwo polskie jakąś sytuację kazało uznać za pomoc de minimis to wystąpiłaby dyskryminacja polskich przedsiębiorców przez polskie państwo w stosunku do przedsiębiorców

z innych krajów członkowskich. Przedsiębiorcy z innych krajów Unii Europejskiej do wartości pomocy de minimis (dozwolonej w ciągu trzech kolejnych latach budżetowych) doliczają tylko rzeczywistą wartość pomocy de minimis wynikającą z przepisów wspólnotowych.

Argument związany z konstytucyjnością interpretacji - odesłanie do prawa wspólnotowego nie stoi w kolizji z Konstytucją RP

Podczas szukania znaczenia przepisów należy szukać takie znaczenie, które powoduje, że przepis jest konstytucyjny. Analizowane normy odsyłają do przepisów unijnych i nie powodują naruszenia norm konstytucyjnych – przecież odesłanie niczego nie rozstrzyga, tylko „przerzuca" problem na inny grunt.

Argument związany z niekonstytucyjnością interpretacji.

Uznanie, że analizowane normy mają charakter rozstrzygający poszerza pojęcie pomocy de minimis, co powoduje kolizję z Traktatem Europejskim. Gdyby sąd stwierdził, że analizowane normy mają znaczenie merytoryczne – to musiałby stwierdzić, że owe normy są sprzeczne

z Konstytucją RP. Wówczas sąd musiałby wydać orzeczenie jakby tych norm nie było w ogóle. Dlatego trzeba szukać zgodnego z Konstytucją RP znaczenia treści analizowanych norm.

Graficznie można to przedstawić w ten sposób:

Rysuneki-do-artykulu-2


Skoro polskie przepisy odsyłają do przepisów wspólnotowych to spójrzmy do nich.

Pojęcie pomoc publiczna zawarte jest w art. 107 Traktatu Europejskiego, który określa cztery warunki i dotyczy tylko przedsiębiorców. Wszystkie cztery warunki muszą być spełnione łącznie. Niespełnienie jednego z warunków powoduje, że dane zdarzenie nie jest uznane za pomoc publiczną.

Pierwszy warunek – pomoc udzielona jest przez państwo.

Pojęcie „państwa" rozumiane jest w tym aspekcie bardzo szeroko. Każdy przejaw władzy publicznej traktowany jest jako państwo. Tworzenie prawa jest przejawem działania państwa i bez wątpienia ten warunek zostaje spełniony.

Drugi warunek – pomoc jest rzeczywistą korzyścią.

Korzyść również jest tutaj traktowana w sposób szeroki. Pomocą publiczną jest nie tylko zwrot poniesionych kosztów (czyli dotacja inwestycyjna, czy też refundacja kosztów wynagrodzenia) ale także odroczenie płatności podatku dochodowego.

Musimy pamiętać, że konstrukcja jednorazowego odpisu amortyzacyjnego polega na wcześniejszym zaliczeniu w koszty uzyskania przychodu, czegoś co byłoby w kosztach podatkowych w okresie amortyzacji – także ten warunek jest spełniony.

Trzeci warunek – pomoc sprzyja tylko niektórym przedsiębiorcom lub sprzyja produkcji niektórych towarów (charakter selektywności).

Pomoc publiczna musi mieć charakter selektywności. Gdyby wszyscy przedsiębiorcy mogli korzystać z danej pomocy to nie byłaby to pomoc publiczna.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości rozstrzygał już problem selektywności. Trybunał przyjmuje, że selektywny charakter zostaje spełniony jeśli zostaje uprzywilejowany przedsiębiorca lub grupa przedsiębiorców w stosunku do innych przedsiębiorców, którzy są w podobnej sytuacji prawnej i faktycznej.

Dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego nie jest ograniczone ze względu na przedmiot działalności przedsiębiorcy, jak również ze względu na rodzaj odbiorców lub ilość zatrudnionych pracowników we firmie. Na ograniczenie nie ma wpływu także znaczenie czy przedsiębiorca jest importerem czy eksporterem.

Jakie są ograniczenia korzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego?

Konstrukcja jednorazowego odpisu amortyzacyjnego zawiera trzy ograniczenia:

Pierwszy rodzaj ograniczenia – limit roczny – 50 tys. EURO.

Podatnik może korzystać z konstrukcji jednorazowego odpisu amortyzacyjnego do równowartości 50 tysięcy EURO w roku podatkowym. Nie ma znaczenia ile razy podatnik skorzysta z tej konstrukcji. Podatnik może skorzystać z tej konstrukcji raz lub wielokrotnie, pod warunkiem nie przekroczenia limitu rocznego – 50 tysięcy EURO. Ograniczenie tego typu ma charakter przedmiotowy i dotyczy wszystkich stosujących tą konstrukcję. Inaczej mówiąc ten element nie spełnia charakteru selektywności.

PIERWSZA UWAGA:

W latach 2009 oraz 2010 limit był czasowo podwyższony do wysokości równowartości 100 tysięcy EURO. Obecnie (maj 2011 roku) limit wynosi 50 tysięcy EURO.

DRUGA UWAGA:

W przypadku spółki niemającej osobowości prawnej kwota limitu jednorazowego odpisu amortyzacyjnego dotyczy spółki, a nie wspólników takiej spółki.

Drugi rodzaj ograniczenia - rodzaj inwestycji.

Konstrukcję jednorazowego odpisu amortyzacyjnego mogą zastosować podatnicy oddający do użytku środki trwałe z grupy 3 do 8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyjątkiem samochodów osobowych. W takim razie z konstrukcji wyłączone są inwestycje w:

  • wartości niematerialne i prawne,
  • obce środki trwałe,
  • budynki,
  • budowle,
  • samochody osobowe.

Przy czym trzeba pamiętać, że dla potrzeb podatków dochodowych samochody osobowe mają swoją definicję. W podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcie samochodu osobowego regulują art. 5a pkt. 19 oraz art. 5c, a w podatku dochodowym od osób prawnych pojęcie samochodu osobowego regulują art. 4a pkt. 9 oraz art. 4b.

Tego typu ograniczenie również ma charakter przedmiotowy, który nie spełnia charakteru selektywności.

Trzeci rodzaj ograniczenia - status podmiotu korzystającego.

Jednorazowy odpis amortyzacyjny stosować może przedsiębiorca, który jest „małym podatnikiem" lub „podatnikiem rozpoczynającym działalność gospodarczą".

Pojęcie małego podatnika.

Małym podatnikiem jest podmiot, który w poprzednim roku podatkowym osiągnął przychód poniżej równowartości 1 200 000 EURO liczony razem z należnym podatkiem VAT. Pojęcie małego podatnika zostało zaczerpnięte z dyrektywy unijnej, z tym że polski ustawodawca ustalił taką właśnie wysokość limitu. Pojęcie małego podatnika najpierw zostało użyte na potrzeby podatku VAT, a następnie zostało użyte w obu podatkach dochodowych.

Podatnik rozpoczynający działalność.

Podatki dochodowe na swój sposób rozumieją pojęcie „podatnika rozpoczynającego działalność gospodarczą".

Według podatku dochodowego od osób fizycznych podatnikiem rozpoczynającym działalność gospodarczą nie jest podatnik rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat (licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia) prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niemającej osobowości prawnej lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

W podatku dochodowym od osób prawnych podatnikiem rozpoczynającym działalność nie jest podatnik rozpoczynających działalność, który został utworzony:

    • w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, albo
    • w wyniku przekształcenia spółki lub spółek niemających osobowości prawnej, albo
    • przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 EURO.

Inaczej mówiąc warto pamiętać, że podatnik, który faktycznie rozpoczął swoją działalność gospodarczą dla podatków dochodowych nie zawsze będzie podatnikiem rozpoczynającym działalność gospodarczą.

Ilu przedsiębiorców ma możliwość korzystać z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego?

Niestety nie wiadomo ilu przedsiębiorców spełnia warunek małego podatnika. Ministerstwo pobiera dane statyczne o podatnikach z dokumentów, które składane są do urzędów skarbowych. W zeznaniu rocznym podatnicy podają przychód w wysokości netto. Podatnicy nie składają sprawozdania jaka jest wartość brutto jego sprzedaży.

W tej sytuacji Ministerstwo Finansów nie ma możliwości dokonania badania statycznego ilu podatków może zastosować jednorazowy odpis amortyzacyjny, ponieważ informacje statyczne opracowywane są w oparciu o dokumenty (zeznania, deklaracje, oświadczenia, zawiadomienia) składane przez podatników.

Skutkiem czego nie wiadomo ilu jest małych podatników w podatku dochodowym. Nie wiadomo także ilu nowo powstałych podatników nie spełnia warunku bycia podatnikiem rozpoczynającym działalność gospodarczą.

Ilu przedsiębiorców rzeczywiście korzysta z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego?

Niestety również nie wiadomo ilu przedsiębiorców faktycznie korzysta z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. Znaczna liczba przedsiębiorców nie składa wniosku o wydanie zaświadczenia o udzielonej pomocy de minimis w związku z zastosowanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. Żaden organ nie przeprowadza badań w tym zakresie, chociażby badań statycznych.

Jedynie Główny Urząd Statystyczny prowadzi badania statystyczne, które mogą pomóc nam rzucić trochę światła na problem jaki jest udział mikroprzedsiębiorstw i mały przedsiębiorców, a tym samym pokaże jaki jest udział mały podatników w gospodarce.

Poniżej zamieszamy dane liczbowe ilu w Polsce jest małych i średnich przedsiębiorców. Informacje zostały pobrane z raportu upublicznionego na stronie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości przygotowanego pod kierunkiem Anety Wilmańskiej pod tytułem: „Raport o stanie sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce w latach 2008 – 2009".

Lata

Ogółem

Mikro-przedsiębiorstwa

Małe przedsiębiorstwa

Średnie przedsiębiorstwa

Duże przedsiębiorstwa

 w liczbach  w %  w liczbach  w %  w liczbach  w %  w liczbach  w %
 2007  3 794 422  3 599 259  94,86%  159 426  4,20%  30 266  0,80%  5 471  0,14%
 2008  3 868 061  3 666 481  94,79%  164 795  4,26%  31 225  0,81%  5 560  0,14%
 2009  3 880 237  3 672 853  94,66%  170 182  4,39%  31 648  0,82%  5 554  0,14%

Tabela 1. Podmioty zarejestrowane w rejestrze REGON w latach 2007–2009 według klas wielkości.
Źródło: Anet Wilmańska; Raport o stanie sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce w latach 2008 – 2009; strona 229; tabela 9.


Z tej tabeli jednoznacznie wynika, że najwięcej jest mikroprzedsiębiorstw. Pojęcie mikroprzedsiębiorstwa definiuje art. 104 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej:

„Art. 104. Za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz

2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów

i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów EURO, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów EURO".

Z tego można wnioskować, że najwięcej jest małych podmiotów gospodarczych – można nawet śmiało postawić tezę, że im mniejszy podmiot (według kryterium ilości zatrudnionych lub wielkości przychodu) – tym większa ilość takich podmiotów

w gospodarce narodowej. W takim razie wniosek jest jednoznaczny: miażdżąca większość polskich przedsiębiorstw to firmy spełniające kryterium małego podatnika . W tej sytuacji nie zostaje spełniony warunek selektywności.

Czwarty warunek – pomoc powoduje zakłócenie konkurencji lub grozi zakłóceniem konkurencji.

Konkurencja w Unii jest bardzo ważnym dobrem, dobrem tak cennym, że należy reagować na każde zakłócenie konkurencji a nawet na groźbę zakłócenia konkurencji.

Pytanie jakie się nasuwa to: Czy jednorazowy odpis amortyzacyjny zakłóca konkurencji lub grozi zakłóceniu konkurencji? Odpowiedź jest krótka – NIE. Skoro większość przedsiębiorców może korzystać z tej konstrukcji i duża część z nich dokonuje jednorazowy odpis amortyzacyjny środków trwałych to nie dochodzi do groźby zakłócenia konkurencji, a tym bardziej do zakłóca konkurencji. Ten warunek również nie jest spełniony.

Reasumując, jednorazowy odpis amortyzacyjny środków trwałych z czterech warunków pomocy publicznej spełnia tylko dwa. Warunek selektywności oraz warunek wpływu na konkurencję nie zostaje spełniony. W związku z powyższym jednorazowy odpis amortyzacyjny nie jest pomocą publiczną.


Jednorazowy odpis amortyzacyjny jest pomocą systemową udzieloną przez państwo dla polskich przedsiębiorców, w ramach obowiązków państwa przy wspieraniu polskich przedsiębiorców. Każde państwo, w tym państwo polskie prowadzi politykę gospodarczą, której celem jest rozwój gospodarczy.

W tym celu korzysta z różnych form wspierania przedsiębiorców – podatki są znakomitym przykładem narzędzia polityki gospodarczej państwa. Dla nikogo nie ulega wątpliwości, że grupą, która wymaga szczególnego wsparcie jest grupa mikro, małych i średnich przedsiębiorstw. Przykładem pomocy systemowej jest konstrukcja podatku liniowego.

Podatki a pomocy publiczna według Komisji Europejskiej.

Komisja Europejska świadoma jest, że państwa członkowskie prowadzą politykę gospodarczą i stosują różne formy wspierania przedsiębiorczości, w tym mikro i małej przedsiębiorczości.

W tej kwestii wydała nawet Obwieszczenie Komisji w sprawie stosowania reguł pomocy publicznej do środków związanych z  bezpośrednim opodatkowaniem działalności gospodarczej, gdzie wyjaśnia relacje pomocy publicznej i pomocy systemowej z konstrukcjami podatkowymi. W punkcie 27 tegoż obwieszczenia Komisja stwierdza:

„I na koniec, logika podkreślająca pewne specyficzne przepisy związane z opodatkowaniem małych i średniego przedsiębiorców (włączając małych przedsiębiorców rolniczych) jest porównywalna do tej podkreślającej progresywność skali podatkowej."

Zgodnie z tym obwieszczeniem jednorazowy odpis amortyzacyjnych jest regułą amortyzacji, która jest narzędziem wspierania rozwoju polskich mikroprzedsiębiorstw.

Przykłady innej pomocy systemowej.

W podatkach mamy kilka przykładów pomocy systemowej:

 

Nazwa potoczna konstrukcji

Zakres podmiotowy konstrukcji

Uwagi

Kwartalnik
w podatkach dochodowych

Mali podatnicy w oraz podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą według ustaw o podatkach dochodowych

Zakres podmiotowy jest taki sam jak przy jednorazowym odpisie amortyzacyjnym

Uproszczona zaliczka
w podatkach dochodowych

Podatnicy podatków dochodowych

 

Kredyt podatkowy w podatkach dochodowych

Podatnicy w początkowej fazie swojej działalności gospodarczej

Przy tej konstrukcji ustawodawca stosuje klauzule informującą o pomocy de minimis tej samej treści co przy jednorazowym odpisie amortyzacyjnym.

Ryczałt ewidencjonowany

Zakres określa w art. 6 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym

 

Karta podatkowa

Zakres określa art. 23 ustawy o   zryczałtowanym podatku dochodowym, po spełnieniu warunków określonych w art. 25 ww. ustawy

 

Podatnik kwartalny w podatku od towarów i usług, nie będących podatnikami kasowymi

Mały podatnik w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług określony w art. 2 pkt 25

 

Podatnik kasowy
w podatku od towarów i usług

Mały podatnik w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług określony w art. 2 pkt 25

 

Tabela 2. Przykłady pomocy systemowej w polskich podatkach.


Wydane zaświadczenie o uzyskanej pomocy de minimis w związku z zastosowaniem jednorazowego odpisu amortyzacyjnego należy uchylić. Celem istnienia zaświadczenia jest fakt potwierdzenia uzyskania pomocy de minimis. Żaden organ administracji publicznej nie może potwierdzać faktu nieistniejącego. Dlatego, zgodnie z art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej należy uchylić wydane zaświadczenia.

Wzór wniosku o uchylenia zaświadczenia o udzielonej pomocy de minimis w związku z zastosowaniem jednorazowego odpisu amortyzacyjnego.



Artykuł został opracowany przez Panią Małgorzatę Fila Prezesa Zarządu oraz przez Pana Fryderyka Fila Vice Prezesa Zarządu Kancelarii Prawa Podatkowego FACTOR Fila i Wspólnicy Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Jastrzębiu Zdroju.

Powyższy artykuł (w tym także wzór wniosku o uchylenie zaświadczenia) może być cytowany, kopiowany z poszanowanie dobrych obyczajów, dóbr osobistych oraz obowiązującego prawa z powołaniem się na źródło, czyli strony www.fila.com.pl oraz ze wskazaniem autora.

Rzetelna firma

rzetelna firma big

Szybki kontakt

Jastrzębie-Zdrój
tel. +48 32 473-38-23

Ruda Śląska
tel. +48 32 342-24-00